Kwiecień

Zostało 8 miesięcy i życie zaczęło mi się chyba układać. Zaraz ktoś mógłby zapytać co się stało, że jest lepiej i jak to zrobiłaś? Właśnie mojej zasługi jest w tym najmniej, ale może będąc na fali, postanowię wprowadzić kilka innowacji do swojego życia. 

Zacznijmy od największej zmiany, ale takiej, która ma przełożenie na inne płaszczyzny życia i jest najbardziej spektakularna. Otóż, mam absztyfikanta. Po kilku latach bycia wytrwałą w byciu singielką poznałam najlepszego faceta na tej planecie - takiego który słucha, z którym się rozmawia, a nie domyśla się o co mu chodzi z ruchu jego brwi, wyrozumiały, szalenie ciepły, do tego stopnia, że moja wewnętrzna przylepa klei się do niego non stop, wspierający nawet w najdziwniejszych sytuacjach, wyższy i niesamowicie dobrze całujący. Jak można się domyślić - jestem szczęśliwa. 

Dwa tygodnie temu przeszłam chyba atak woreczka żółciowego - absztyfikant miał okazje się wykazać, a ja miałam okazje przymusowo odstawić alkohol, kawę, tłuste i ostre rzeczy. I chociaż ten wieczór wyobrażałam sobie inaczej, że będę się wić z powodu przyjemniejszych rzeczy, to jego pokłosie jest dość nieoczekiwanie dobre - moja silna wola ma racje się wykazać, nie mogę zamawiać jedzenia na wynos, bo nie wiem czy kucharz w furii gotowania nie doda za dużo czosnku czy jalapenio. Musze wszystko sama przygotowywać, gotować na parze, piec mięso i ściągać skórkę z pomidora, a najlepszym deserem okazała się gorzka czekolada. Jeszcze jakbym wróciła do biegania to miałabym wielką satysfakcje, że życie wróciło na dobry tor. Niestety rehabilitacja trwa. 

Miesiąc temu moja ciężka praca, zostawanie po godzinach, a czasami pracowanie 48 godzin tygodniowo się opłaciło - dostałam awans. Za czym idzie więcej obowiązków, pomaganie mniej doświadczonym kolegom z działu, ale również gratyfikacje pieniężne. Nie ma jakiejś szalonej podwyżki. Jednak z wyrównania, podwyżki świątecznej i premii powstały one! Bilety do Nowego Jorku na maj. I znowu tutaj wchodzi trenowanie silnej wolni, oszczędzanie na wszystkim, kalkulacje budżetu i analiza wydatków, co można jeszcze sprzedać, aby zdobyć parę złotych na dolary. 

Jak wspomniałam na początku - czuje, że jestem na fali. Mam nową koncepcje na salon, kuchnie i sypialnie. Chce kupować obrazy i designerskie lampy, krzesła do salonu ukradnę rodzicom ze strychu, a jak się uda to po Stanach kupie wełniany dywan. 

Jedyne nad czym powinnam jeszcze popracować to niemiecki, aktywność fizyczna, cukrzyca i nowe CV. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Początkowy chaos

Od dwóch lat próbuje wieść inne życie. A jak wiadomo, z postanowieniami bywa różnie - raz lepiej, raz gorzej, nagle stare nawyki dają się we znaki, a później jakby nigdy nic zaczynam od nowa. Jeżeli ktoś to czyta, zastanawia się, o co chodzi? Nie za przesadny dramatyzm się tutaj wkradł?  Macie też tak, że patrząc na swoje życie i oceniając je, najwyższa ocena jaką moglibyście dać to przecięty? Ja mam tak non stop. Wydaje mi się, że wiodę bardzo przeciętne życie. I nie chodzi mi tutaj o prace, hobby czy przyjaciół. Po pierwsze, prace zawsze można znaleźć nową. Dwa, można zacząć nowe hobby od tak, i po trzecie przyjaciół oraz znajomych można wymienić. Akurat na te trzy aspekty nie narzekam. No może, czasami na pracę i zarobki, ale kto przy 3% inflacji tego nie robi.  Więc o co chodzi? Czy mam jakiś problem pokroju Patrica Batemana i za chwilę zacznę mordować biedne prostytutki? Nie. Po prostu czuje, że mogłabym wyciągać z życia więcej, być lepsza, mogłabym się nawet skłonić w s...
Czytaj więcej

Listopad

 Mam wrażenie, że zwinęłam się w pozycję embrionalną i spoczęłam w kokonie błogiej wegetacji - bo życiem bym tego nie nazwała.  Praca weszła na kolejny poziom wymagań - więcej zadań, dodatkowa odpowiedzialność, mniej spokoju i czasu wolnego od 8 do 16. I ktoś czytając to powie "korpo kotku, ale dostajesz za to pieniążki". Ależ oczywiście, niestety coraz częściej zamykam komputer z przeświadczeniem, że moje wynagrodzenie nie jest adekwatne do obowiązków. Niby chwalą, jest miło i sympatycznie, ale kupując wino w Biedronce albo świeczki w Galilu nie powiem, że chce opłacić zakupy, ostatnim głaskaniem mojej główki przez przełożonych.  Dodatkowo robię remont i jest to wytłumaczenie na całe zło. Znalazłam sobie idealna wymówkę do wszystkiego. Podłogi w moim mieszkaniu nie były odkurzane, ani myte od półtora miesiąca. Dlaczego? Bo twierdzę, że jak to się skończy to wyczyszczę wszystko jak Charlie Sheen lusterko z koksem. Całe weekendy zalegam na kanapie odpalając nowy serial. Dl...
Czytaj więcej